บทที่ 148 ควรไปตาย

ลลนาขับรถอย่างมึนงง เกือบจะชนรถคันข้างๆ หลายครั้ง

เจ้าของรถคันอื่นๆ ต่างก็ด่าทอและลงจากรถ แต่ลลนากลับไม่พูดอะไรเลย เหมือนกับเป็นหุ่นยนต์

เธอรู้ว่านี่เป็นอันตราย แต่เธอควบคุมสมาธิของตัวเองไม่ได้

ในที่สุดเธอจึงจอดรถไว้ข้างทาง เธอรู้ว่าถ้าขับรถต่อในสภาพแบบนี้ ต้องเกิดอุบัติเหตุแน่นอน

เธอนั่งอยู่ในรถเปิ...